XXI wiek to kontynuacja dwudziestowiecznego galopującego postępu cywilizacyjnego i uprzemysłowienia, do których na stałe dołączyły niechlubne czynniki skażenia i zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Organizm ludzki – ukształtowany na drodze wielu tysięcy lat ewolucji, nie potrafi w tak krótkim czasie przystosować się do zachodzących wokół zmian. Skutkiem są choroby cywilizacyjne, zbierające żniwo wśród coraz młodszej populacji mieszkańców krajów wysokorozwiniętych. W natłoku niekorzystnych bodźców, wykształcone przez stulecia mechanizmy obronne zaczynają zawodzić, zaś współczesny styl życia – wymuszony uwarunkowaniami cywilizacyjnymi – nie pomaga w budowaniu odporności organizmu. Dlatego niezbędne jest wspomaganie go w codziennej walce.
Najlepszą metodą jest świadome wpływanie na codzienne przyzwyczajenia – dotyczące żywienia, warunków pracy, czasu i sposobów relaksu czy ochrony zdrowia. Zmiany w diecie polegające na wyrzuceniu lub przynajmniej zmniejszeniu ilości cukrów, nasyconych tłuszczów czy soli wpływają w sposób zauważalny na kondycję organizmu i jego wygląd. Zwiększenie zdrowej aktywności fizycznej – zwłaszcza na świeżym powietrzu – dodatkowo przyczynia się do budowania dobrej formy i zgrabnej sylwetki. Modne obecnie dbanie o wygląd zewnętrzny, który ma być symbolem ogólnego zdrowia bardzo często przypomina jednak budowanie pięknych modeli z tektury – zachwycają nieskazitelnym wyglądem zewnętrznym, ale są nietrwałe w środku i niestabilne. Każde drobne zawirowanie może spowodować ich zniszczenie.
Kiedy już ktoś uświadamia sobie, że należy zadbać przede wszystkim o mocne, zdrowe i stabilne wnętrze, zwykle skupia się na wybranych fragmentach ciała. Zupełnie, jakby inne nie miały większego znaczenia. I tak właśnie – niedoceniana, bo zwykle mało znana rola gruczołów dokrewnych sprawia, że są one traktowane po macoszemu przez wiele osób. Wydaje im się bowiem, że najważniejsze są organy, których działanie na co dzień „dostrzegamy”: mózg, serce, płuca czy żołądek. Tymczasem gruczoły wydzielania wewnętrznego, inaczej nazywane dokrewnymi, pełnią rolę mniej spektakularną, ale nie mniej ważną w zrównoważonym i prawidłowym funkcjonowaniu całego organizmu. Wchodzą one bowiem w skład najbardziej chyba wrażliwego układu w ciele ludzkim – układu hormonalnego. Żaden inny układ nie podlega tak częstym wahaniom poziomu wydzielanych przez siebie substancji – w zależności od wieku, płci, stanu zdrowia, a nawet odczuwanego w danej chwili zmęczenia lub stresu. Obok mniej znanych gruczołów, takich jak: szyszynka czy grasica, w każdym organizmie pracują nieprzerwanie również jądra lub jajniki, nadnercza, trzustka oraz tarczyca.
Ta ostatnia – tarczyca – steruje metabolizmem na poziomie komórkowym. Jej prawidłowe działanie warunkuje prawidłową przemianę materii i podaż energii, oraz zmniejszanie poziomu cholesterolu we krwi. Ma również istotne znaczenie dla rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. To bardzo wrażliwy gruczoł, dlatego należy wiedzieć, jak profilaktycznie zadbać o jego prawidłowe funkcjonowanie.
Tarczyca jest średniej wielkości gruczołem o pęcherzykowatej budowie, zlokalizowanym w dolnej, przedniej części szyi – w okolicach krtani i tchawicy. Pod wpływem hormonów TSH z przysadki mózgowej, tarczyca produkuje hormony: tyroksynę i trójjodotyroninę. Ich nadmiar lub zbyt mała ilość powodują zaburzenia pracy całego organizmu, dlatego poziom tych hormonów jest badany w pierwszej kolejności przy zaburzeniach pracy wielu narządów wewnętrznych. Pojawiająca się wówczas diagnoza – nadczynność lub niedoczynność tarczycy, niesie za sobą implikacje w postaci konieczności leczenia nie tylko chorób, które rozwinęły się w wyniku zaburzeń funkcjonowania tarczycy, ale i samej tarczycy.
Objawy zaburzeń pracy tarczycy są w początkowej fazie bardzo skąpe. Symptomem bardzo charakterystycznym jest powiększenie tarczycy, dobrze wyczuwalne na szyi – nazywane wolem – jednak nie zawsze występuje ono w chorobach tarczycy. Pojawiają się natomiast objawy, które na pierwszy rzut oka trudno powiązać z niedomagającym gruczołem:
duszność;
wrażenie ucisku w gardle;
trudności w połykaniu;
bezsenność;
zwiększona potliwość;
wysuszenie skóry;
łysienie;
ból, pieczenie gałek ocznych, czasem wytrzeszcz;
kołatanie serca;
zaburzenia czynności układu pokarmowego – biegunki, zaparcia;
nieuzasadniony spadek lub przyrost wagi;
objawy depresji.
Jedną z głównych przyczyn zaburzeń pracy tarczycy z pewnością jest niedobór jodu w diecie – występujący zwłaszcza w obszarze kuchni środkowoeuropejskiej. Szczególną grupą, wrażliwą na niedobory jodu są ciężarne kobiety i ich dzieci, które mogą rodzić się upośledzone w wyniku braku odpowiedniej ilości tego pierwiastka w diecie. W naszym klimacie trudno jest o podaż jodu, zwłaszcza że największym źródłem tego mikroelementu są ryby i owoce morza oraz składniki kuchni śródziemnomorskiej, która stanowi raczej miły dodatek niż podstawę pożywienia na polskich stołach. Znajduje się on również w glonach morskich, których spożycie dopiero zaczyna wzrastać w Polsce.
W wielu krajach, gdzie mieszkańcy narażeni są na niedobór jodu w diecie rozwiązuje się ten problem, wzbogacając sól kuchenną o dodatek tego pierwiastka. Jednak spożywanie dużych ilości soli niesie za sobą wiele innych komplikacji zdrowotnych, zatem i jodu nie trafia w ten sposób do organizmu zbyt wiele. Dobrym rozwiązaniem w tej sytuacji okazują się być preparaty suplementacyjne, które dostarczają łatwo przyswajalne związki jodu i innych potrzebnych mikropierwiastków oraz chronią tarczycę przed działaniem szkodliwych metali ciężkich przenikających do niej z zanieczyszczonego środowiska. Preparat Alveo ma szczególne znaczenie w profilaktyce chorób tarczycy, bowiem reguluje pracę nie tylko tarczycy, ale i pozostałych elementów delikatnego układu hormonalnego. Działa kompleksowo, wzmacniając system immunologiczny organizmu oraz stymulując pracę wszystkich narządów wewnętrznych organizmu. Dzięki temu szkodliwe związki znajdujące się w skażonym otoczeniu mają utrudniony dostęp do wnętrza organizmu – są również na bieżąco wiązane z odpowiednimi składnikami czynnymi preparatu Alveo i wydalane. Dzięki temu gruczoł tak wrażliwy jak tarczyca jest odpowiednio chroniony i wzmacniany, zmniejszając ryzyko wystąpienia dysfunkcji w postaci nadczynności lub niedoczynności tarczycy. Z niedoczynnością tarczycy mamy do czynienia wtedy, gdy gruczoł ten nie produkuje hormonów w ilości potrzebnej do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Nadczynność tarczycy to stan odwrotny , w którym ilość hormonów wydzielanych do krwi znacznie przekracza normy, powodując zaburzenia funkcjonowania innych narządów.
Z zaburzeniami pracy tarczycy wiązane są takie dolegliwości, jak: otyłość, zmęczenie i złe samopoczucie, długotrwały kaszel i chrypka. Jednak nie zawsze są one związane ze złą pracą tego gruczołu. Natomiast na pewno można z tym powiązać wiele innych problemów i schorzeń, na przykład:
depresja;
zaburzenia rytmu serca;
niewydolność krążenia;
zaburzenia cyklu miesięcznego u kobiet – w skrajnych przypadkach niepłodność.

Dodaj komentarz